Verklaring van de Revolutionaire Regering

Cuba laat zich niet intimederen door de aanscherping van de blokkade

De revolutionaire regering van de Republiek Cuba keurt maatregelen die de VS op 4 juni heeft
aangekondigd met klem af. Hiermee wordt de economische blokkade herbevestigd die Cuba al 60 jaar is
opgelegd ten koste van de cubaanse economie. Volgens berekeningen uit 2018 bedraagt het verlies van
Cuba hierdoor zo’n 134 miljard dollar in huidige prijzen en komt het meer in de buurt van 933 miljard als
je rekening houdt met de waardevermindering van de dollar ten opzichte van de waarde van goud op de
internationale markt.
Op basis van de huidige informatie wordt verwacht dat deze aanscherping, die per 5 juni van kracht zal
worden, zal leiden tot een uitbreiding van de restricties voor Amerikaanse burgers die naar Cuba willen
reizen. Daarnaast zal er sprake zijn van een absoluut verbod voor alle soorten boten uit de Verenigde
Staten en geldt er voor cruiseschepen per onmiddellijke ingang een verbod om ons land te bezoeken.
Het onderliggende doel is nog altijd om Cuba te dwingen politieke concessies te doen. Het middel dat
hiervoor wordt gebruikt is de verstikking van de economie en het benadelen van de bevolking. In dit
specifieke geval beogen de maatregelen ook te voorkomen dat het Amerikaanse volk de Cubaanse
realiteit onder ogen komt, omdat dit afbreuk zou doen aan het beeld dat van ons land gecreeerd wordt
dmv lasterlijke propaganda.
Het zijn acties die geen rekening houden met de mening van de meerderheid van de Amerikanen, die
wel degelijk de wens hebben om Cuba te leren kennen envrij te kunnen reizen. Dit blijkt uit het aantal
van maar liefst 650 duizend die ons in 2018 bezochten, naast nog eens half miljoen Cubanen die in de
Verenigde Staten wonen.
Op 17 april j.l. heeft de nationale veiligheidsadviseur John Bolton, tijdens een anti-Cubaans optreden te
kennen gegeven dat zijn regering zou aansturen op het beperken van niet-familie gerelateerde reizen
naar Cuba. Hierbij waren o.a. de huurlingen aanwezig die in de strijd bij bij Playa Giron zijn verslagen en
ook familieleden van de handlangers van de tirannie van Fulgencio Batista. Het is bekend dat deze
persoon erin geslaagd is het buitenlandse beleid van de Verenigde Staten over te nemen naar het
westelijk halfrond, wat een zeer grote bedreiging vormt voor de vrede en stabiliteit van de hele regio.
De Verenigde Staten streeft nog altijd de Monroe-doctrine na, waarmee ze de soevereine gelijkheid en
het recht op zelfbeschikking van elk land op het halfrond probeert te ontkennen.
De recente aanvallen op Cuba worden beargumenteerd met nieuwe voorwendsels. De meest beruchte
onder hen is de lasterlijke beschuldiging dat Cuba militair ingrijpt in Venezuela, een leugen die
publiekelijk en consequent is afgewezen door de Cubaanse regering.
Ze gaan zelfs zo ver om te suggereren dat Cuba bereid zou zijn de overtuigingen en principes te
verloochenen, die altijd voorop hebben gestaan in het buitenlands beleid van de cubaanse revolutie,
met het idee dat daarmee onderhandeld zou kunnen worden over de draconische en criminele
maatregelen van de economische blokkade.

De verbondenheid die Cuba voelt met de grondwettelijke president van Venezuela Nicolás Maduro
Moros, met de Bolivariaanse revolutie en de eenheid van haar leger en het volk, is niet
onderhandelbaar. De meer dan 20 duizend Cubaanse medewerkers die vrijwillig en onzelfzuchtig sociale
diensten verlenen in dat land, de meesten in de gezondheidssector, zullen daar blijven zolang het
Venezolaanse volk hen verwelkomt, samenwerkend met die zusternatie.
Voor Cubanen is verraad geen optie. Onze strijdlust is 150 jaar geleden begonnen toen we vochten voor
onze onafhankelijkheid. Sinds die eerste dag worden we continu geconfronteerd met de hegemonische
ambities van het Amerikaans imperialisme.
Cuba zal zich niet laten intimideren, noch afleiden van de essentiële en dringende taken van de
ontwikkeling van onze economie en de opbouw van het socialisme. Nauw verenigd, zullen we de meest
uitdagende tegenslagen het hoofd kunnen bieden. Ze kunnen ons niet verstikken of tegenhouden.

Havana, 5 juni 2019
Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Republiek Cuba

Nieuwe Documentaire “Huisvesting op Cuba en Huisvesting in Holland

Onderwerp: FW: Huisvesting in Cuba & Huisvesting in Holland. 30  november 2018 .

 Aan  Diverse Omroepen en Belangstellenden,
Dit is mijn nieuwe film plan voor december, januari en februari om op Cuba te gaan filmen.
Thema: 1) Huisvesting op Cuba is Bouwen voor de mensen.
               2) Huisvesting in Holland is : Niet bouwen voor de mensen, maar bouwen voor Speculanten en Het Kapitaal.
Deze documentaire van p/m 45 minuten gaat over hoe men
op Cuba, met  huisvesting en bouwen wordt omgegaan en gewerkt.
en hoe dit in Holland gaat.
Huisvesting en bouwen op Cuba:
In Cuba gaat men uit gaat van de behoefte van de mensen en
er wordt daadwerkelijk Duurzaam en Betaalbaar gebouwd Voor de Mensen.
-Er wordt voor 90 % niet hoger dan vier etages gebouwd .
-Los staande huizen, loodsen, e.d. hebben allemaal een orkaan vast dak van minimaal 15 cm bewapend beton.
-Er wordt rekening gehouden met veel groen en speel ruimte tussen de huizen.
-ect ect ect.
Huisvesting en Bouwen in Holland:
In Holland is al jaren een gigantisch te kort aan betaalbare huisvesting.
Als er al gebouwd wordt dan is dit voor rijke mensen, niet voor
mensen met een nominaal inkomen.
Huizen worden gebouwd DOOR  speculanten en VOOR speculanten en Het Kapitaal.
Nooit voor de behoeften van gewone mensen.
De koop of huur staat nooit meer in verhouding met wat de bouw
heeft gekost.
Mensen worden gedwongen om steeds hogere huren te betalen, terwijl
er geen steen bij komt.
In  Amsterdam stijgen de koopwoningen de pan uit, gaan de huren omhoog, alleen nog weg gelegd voor zeer welgestelden.
De Amsterdammers vluchten hun stad uit omdat het niet meer te betalen is.
Huizen worden niet gebouwd omdat het een recht is om betaalbaar te kunnen
wonen en om het woongenot, maar om er zo veel mogelijk aan te verdienen, door hen die
er nooit zelf in zullen gaan wonen, want ze hebben al een grote woning en willen
er zo veel mogelijk aan verdienen.( Winst Maximalisatie).
Er wordt nooit naar de behoefte van mensen gekeken en naar het  recht  om betaalbaar te kunnen wonen.
Meer dan de  helft van het loon van veel mensen gaat naar de huisbazen, project ontwikkelaars,
en valse woningbouw verenigingen e.d.
Huizen worden slecht gebouwd, veel hoogbouw (Bijlmermeer) en doordat het heel
duur wonen is komen veel mensen snel in geld problemen,
met alle gevolgen van dien.
Deurwaarders,incasso’s,dakloos, e.d. waardoor de maandelijkse woon-lasten
nog hoger worden en men geen uitzicht meer heeft en
uiteindelijk  ziet men het niet meer zitten en men naar de bovenste verdieping gaat,
om er vanaf te springen. ( o.a. in de Bijlmer,)
Ik woon zelf goedkoop in een Caravan van 4 bij 11 meter, met alles er in.
De Camping beheerde is een Sociale Beheerder en is er voor zijn Gasten/Bewoners.
Niet om zoveel mogelijk aan de verhuur van de grond, te verdienen.
Mocht u interesse hebben en voor 1000 euro (duizend euro of een deel hiervan ) deel willen nemen in deze productie, met het recht op het uitzenden van de documentaire, dan hoor ik
dat graag.
P.S  Donatie voor kleinschalige  projecten op Cuba, zijn van
harte welkom op rekening nr: NL 24 snsb 0966 1023 63 t.n.v. Stichting Holanda Pro Cuba.
Kamer van Koophandel: nr 41170058
Sedert 25-7-1997.
Vriendelijke groet,
Willem Veldhoven
06-50994645

De nabije toekomst, november 2018

20181123_112406

20181123_112406In december gaat voorzitter Willem Veldhoven naar Cuba met elf instrumenten.
De instrumenten worden aan de kinderen in Las Tunas uitgeleend en blijven
van stichting Holanda Pro Cuba, dit om de verkoop hiervan te voorkomen.(Project Presta,
is uitlenen.
Tevens brengen we naar Carlito, (Trompettist zonder arm) microfoons en audio apparaat
voor zijn studio aan huis, om er cd’s mee op te nemen voor anderen.
en een Lap Top naar Adaberto, directeur van de Mariachi kinderen groep in Las Tunas.
De documentaire Heperprot-P en Bouwen in Cuba, gaan we in diverse bioscopen op
Cuba draaien.
In het nieuwe jaar beginnen we aan een nieuwe documentaire: Huisvesting en bouwen( bouwen voor de mensen) op Cuba en Huisvesting en bouwen in Holland (bouwen voor speculanten en Het Kapitaal).
zie info over dit onderwerp in bijlage Huisvesting.

De instrumenten zijn geschonken door Marjolein Meijers en Walter Kuipers. (Ex Berini’s) en
van vele kennissen van hen.
info Marjolein voor boekingen: marjoleinmeijers@gmail.com
De instrumenten gaan naar Het Mariachi kinderen project in Las Tunas, waar Cubaanse kinderen
al vier jaar prachtige Mariachi liederen zingen en ze willen zich nu ook zelf
gaan begeleiden.

Voorproefje bouwen op Cuba

Een trailer waarin u een voorproefje krijgt van de vooruitgang op Cuba; huizen en gebouwen worden gerestaureerd en geschilderd, wegen worden hersteld en het leven op Cuba gaat vooruit!

schermafbeeldingyt

Familiegeneeskunde op Cuba, een prestatie van de revolutie

geneeskundeIn 2017 gaven 10.851 huisartsenpraktijken op Cuba in totaal 83.534.085 consulten aan patiënten in het hele land, als onderdeel van het gratis, voor heel Cuba geldend Nationaal Volksgezondheidssysteem (National Public Health System). Het bieden van medische zorg aan de gehele bevolking op Cuba was het uitgangspunt dat heeft geleid tot het basisgezondheidsprogramma, dat op gemeenschapsniveau werd ontwikkeld tijdens de eerste jaren van de revolutie.

Als resultaat van de onophoudelijke inzet voor de voortzetting van dit gezondheidsprogramma werden er in 2017 in totaal 83.534.085 consulten aangeboden in de 10.851 huisartsenpraktijken in het hele land.

Aanvankelijk werd het Cubaans Nationaal Volksgezondheidssysteem in 1968 opgericht om een reeks maatregelen uit te kunnen voeren, gericht op het terugdringen van besmettelijke ziekten, ondervoeding, parasitisme, bloedarmoede en andere gezondheidsproblemen. In 1984 werd het zorgstelsel uitgebreid met een model voor familie/gezinsgezondheidszorg ofwel een huisartsenzorgmodel, als onderdeel van de noodzakelijke veranderingen in een samenleving die zich gesteld zag voor nieuwe uitdagingen.

De ontwikkeling van het huisartsenzorgmodel op Cuba had en heeft meerdere doelen, namelijk: tegengaan van fragmentatie en overspecialisatie van de medische zorg; bestrijden van depersonalisatie in de zorg en onzorgvuldig gebruik van technologie; coördineren van de zorg binnen gemeenschappen; kanaliseren van onvrede en klachten van de bevolking over de zorgverlening; beter reageren op demografische veranderingen die van invloed zijn op de morbiditeit [nvdr: aantal mensen dat wordt getroffen door een bepaalde ziekte] en mortaliteit [nvdr: aantal mensen dat sterft in een bepaalde periode]; ontwikkeling van het medisch denken stimuleren op basis van de combinatie van een klinische, epidemiologische en sociale benadering; bevorderen van een kwalitatieve verbetering van de gezondheid van de totale bevolking.

Dr. Sandra Galano Urgellés, hoofd van het Centro Habana Medical Care Department en spreker op het gebied van huisartsenzorg tijdens de Internationale Gezondheids Conventie van 2018 in Havana legde uit dat het huisartsen- en verpleegkundigenprogramma, ook bekend als het ‘Arts voor 120 Families Plan’, begon als een proefprogramma op 4 januari 1984, in een polikliniek in de wijk Lawton, in de deelgemeente ‘Tien Oktober’ in Havana, waarin tien artsen en tien verpleegkundigen basisteams vormden om zorg te verlenen aan 600 tot 700 mensen.

Deze basisteams werkten aan het verbeteren van de gezondheid van de bevolking door middel van samenhangende activiteiten gericht op individuen en hun families, hun gemeenschap en de lokale omgeving. Vanwege de bereikte positieve resultaten werd dit zorgprogramma uitgebreid naar het hele land en vóór het einde van 1984 waren er al 237 huisartsen die deelnamen aan een nieuw medisch specialisme: Samenhangende Algemene Zorg (Comprehensive General Medicine).

In de eerste zes jaar steeg het aantal artsen in dit programma naar 12.000, om een bevolking van meer dan zeven miljoen mensen te bedienen, inclusief inwoners van agrarische en moeilijk bereikbare gebieden. Een belangrijk onderdeel van het programma was het bevorderen van de noodzakelijke maatregelen voor preventie en bewustwording, om de opkomst van ziekten te voorkomen. In deze aanpak werd verbinding gelegd met zowel de buurten als medische instellingen, waaronder onderzoeksinstituten.

“Huisartsen zijn bewakers van de volksgezondheid. Zij zijn het eerste contact dat de bevolking heeft met de gezondheidszorg. Onze hoofdtaak is om te voorkomen dat mensen ziek worden “, aldus dr. Sandra Galano Urgellés, specialist in Samenhangende Algemene Zorg.

Met dat doel voor ogen beoordelen artsen permanent de risicofactoren van patiënten, gebaseerd op familiegenetica [nvdr: erfelijkheid] en sociale factoren. Daarbij wordt rekening gehouden met een basisindeling in vier hoofdgroepen: gezonde patiënten, patiënten die risico lopen, chronisch zieken en gehandicapten.

“Voor elk van deze groepen worden consultaties gepland volgens een bepaald schema, op basis van de conditie van de patiënt en de noodzakelijke frequentie. Patiënten die niet naar de kliniek kunnen komen worden thuis bezocht, we noemen dat veldconsultaties. We zorgen zelfs voor medische opnames als er sprake van is in de thuissituatie dat behandeling van bepaalde virale, bacteriële of andere aandoeningen noodzakelijk is”, legde de dokter uit.

Er wordt hard gewerkt aan de ontwikkeling van de digitalisering van medische dossiers op Cuba. Maar op dit moment betreft het merendeel van de patiëntendossiers nog papieren versies, waarin de patiëntclassificatie is opgenomen, evenals de planning en resultaten van alle afspraken en consultaties, om inzichtelijkheid in en controle van de gezondheidsmaatregelen te verzekeren.

Huisartsen volgen een behandelingsprotocol dat op nationaal niveau wordt gehanteerd en waar nodig aangepast aan de omstandigheden en zijn daarmee onderdeel van het medisch onderzoek naar de introductie van nieuwe medicijnen en de implementatie van zestien specifieke gezondheidsprogramma’s, zoals ‘moeder en kind zorg’, oncologie, overdraagbare en niet-overdraagbare chronische ziekten en HIV-AIDS zorgprogramma’s.

Om het voor huisartsen mogelijk te maken al hun activiteiten te verrichten nemen zij deel aan basiswerkgroepen die zorgen voor begeleiding en ondersteuning en die een integraal onderdeel uitmaken van de meer dan 450 poliklinieken op Cuba. Aan deze basiswerkgroepen nemen ook specialisten deel, op het gebied van onder meer kindergeneeskunde, gynaecologie, evenals maatschappelijk werkers, sociologen en controleurs van (door insecten) overdraagbare ziektes.

“Het is aan de artsen om gezamenlijk consultaties te plannen voor alle verschillende specialismen, zodat er bredere medische dienstverlening wordt aangeboden op gemeenschapsniveau. In onze centra worden volwassenen, kinderen, zwangere vrouwen en ouderen allemaal gratis en met een uitgebreide aanpak door verschillende specialisten behandeld. Het belangrijkste doel is om gezondheidskwesties aan te pakken of andere aspecten die een potentieel risico vormen voor het ontstaan van ziektes”, voegde de arts toe.

Dit betekent coördinatie van ziekenhuisafspraken en afspraken met specialisten die in tweedelijnsinstellingen binnen de gemeenschappen werken. De patiënten worden verwezen naar deze gespecialiseerde artsen of de artsen gaan naar de patiënt, indien nodig. “Als een persoon bijvoorbeeld door een angioloog [nvdr: specialist bloed- en lymfvaten] moet worden onderzocht,hebben wij contact met de polikliniek, regelen een afspraak en melden aan de patiënt dag en tijdstip van het bezoek aan de specialist. Dit vergemakkelijkt gespecialiseerde raadplegingen,” verklaarde Dr. Galano.

Ze merkte op dat deze aanpak en ervaring zinvol zijn om ook te gebruiken in andere landen. Soortgelijke programma’s zijn al geïmplementeerd in Venezuela, door middel van de ‘Barrio Adentro’-missie (‘In de Gemeenschap’), en in Brazilië, met het programma ‘Mais Médicos’ (Meer Artsen). Dr. Galano benadrukte ook dat het veel gemakkelijker zou zijn om een dergelijk programma in ontwikkelde landen met meer financiële middelen voorhanden te implementeren, hoewel een dergelijke aanpak altijd aangepast moet worden aan de sociale context waarin het in de praktijk wordt gebracht.

Ondanks dat het huisartsenmodel en de geschetste aanpak al drie decennia van kracht is op Cuba wordt het nog steeds verder ontwikkeld en geperfectioneerd. De aanpak staat open voor veranderingen, mede afhankelijk van de specifieke gezondheidskwesties van elke gemeenschap. De grootste uitdaging is om voortdurend te innoveren en tegelijkertijd de grondbeginselen te handhaven.

“Dankzij dit type gemeenschapsprogramma heeft ons land tastbare resultaten behaald in het verlagen van de kinder- en moedersterfte, een gemiddeld lager geboortegewicht en andere sociale prestaties,” voegde de specialist toe, die verklaarde dat zij een loyale pleitbezorger is van familiegeneeskunde, een gebied dat wereldwijd weinig wordt verkend.

Behaalde resultaten op Cuba als gevolg van de invoering van familiegeneeskunde:

  • Organisatie van maatregelen voor gezondheidsbevordering en ziektepreventie, gericht op het veranderen van leefstijlen en het vermijden van risicofactoren.
  • Gezondheidsdiensten dichter bij de gemeenschap gebracht.
  • Immuniteitsdekking tegen negen ziekten van 98,7 procent van alle kinderen jonger dan één jaar.
  • Sinds 2016 is de Cubaanse kindpopulatie beschermd tegen 13 te voorkomen aandoeningen.
  • Vroege identificatie van meer dan 95 procent van de zwangere vrouwen vóór het eerste trimester.
  • Toename van het aantal moeders die uitsluitend borstvoeding geven tot zes maanden.
  • Meer toegang tot fysiotherapie en revalidatie.
  • Consolidering van natuurlijke en traditionele geneeskunde.
  • Afname van ziekenhuisverblijven van 6,4 dagen in 1990 tot 4,7 in 2016.
  • Verhoging van de inspanningen op het gebied van gezinsplanning en seksuele voorlichting.
  • Toename van de levensverwachting bij geboorte tot 78,45 jaar in 2017.

Maatregelen die in Cuba zijn genomen om het programma te versterken:

  • Introductie van nieuwe technologieën.
  • Versterking van klinische methoden.
  • Verhoogde responscapaciteit (sneller en adequater reageren op medische situaties).
  • Duurzaamheid van de ziekteverzekering en betere toegankelijkheid van medische diensten.
  • Het waarborgen van de continuïteit van zorg met een passend referentiesysteem.
  • Oprichting van een netwerk dat de toegang tot en het beheer van informatie tussen zorginstellingen vergemakkelijkt.
  • Systematisering van onderzoek en de implementatie van onderzoeksresultaten in de medische praktijk.
  • Innovatie van het familiegeneeskunde model zonder afstand te doen van de fundamentele concepten.
  • Aanpassing van gezondheidsdiensten om adequaat te kunnen reageren op de vergrijzing van de bevolking.
  • Ontwikkeling van een intersectorale aanpak en participatie van de gemeenschap in de bestrijding van niet-overdraagbare ziekten als de eerste oorzaak van ziekte en sterfte onder de Cubaanse bevolking.

Diensten die worden aangeboden in de poliklinieken:

  • uitgebreide revalidatie
  • nood- en electieve elektrocardiografie
  • röntgenfotografie
  • echo’s
  • optometrie en optica
  • levensondersteuning
  • klinisch laboratorium
  • gezinsplanning
  • sterilisatie
  • stomatologie
  • integrale zorg voor vrouwen, kinderen en ouderen
  • uitgebreide diabeteszorg
  • immunisatie
  • endoscopie
  • colonscopie (darmonderzoek)
  • menstruatieregulering
  • kleine en grotere operaties
  • allergielaboratorium
  • onvruchtbaarheidsonderzoek

Bron: Katia Aruca Chaple, derde secretaris Cubaanse ambassade, uit Granma, 28 juni 2018, vertaling J. Bernaven.

 

Documentaire Heberprot P

20180704_gevelinstituut_webHolanda Pro Cuba voorzitter Willem Veldhoven bevindt 20180704_patient_webzich momenteel op Cuba. Hij bezig met een plaatselijke crew en met ondersteuning van een Cubaanse arts opnames te maken over het unieke Cubaanse medicijn Heberprot P. Dit medicijn kan voorkomen dat diabetespatiënten met een open wond aan de voet geamputeerd moeten worden. Dit laatste is Willem zelf overkomen en sinds die tijd zet hij zich in om het medicijn in Nederland toegelaten te krijgen. Tot op heden tevergeefs. Met het maken van een documentaire over dit ‘wondermedicijn’ hoopt Willem ertoe bij te dragen dat onnodige amputaties in de toekomst kunnen worden voorkomen. We houden u op de hoogte.